humor in art? here it is! sacha eckes (1971) shows us the absurdities in life with a very ‘in your face’ attitude. cartoonesque charachters in search of identity, communication and love inhabit her work. the art world and life as an artist are also given to an ironic perspective. a call to the art world to not take everything so seriously. at first, her style (often specked with sexual imagery) appears unmeditated and aggressive. but when you look closer, you discover her work is layered and complex. she is always in search of an aesthetic ideal in which composition and color are crucial. for the past two years she has been working on the series ‘art attack’ in which she uses markers, acrylic paint and collage on ads taken from art magazines to leave her cynical mark. a little like what a graffiti artist does. this series forms a commentary on the consumptive nature of the art world. stylistically, her roots lay in graphics and comics but she creates a bridge to fine art by investigating the boundaries around ‘art’ and ‘Illustration’ in a highly conceptual way. her work gives the viewer something to think about.

humor in de kunst? het mag weer! want Sacha Eckes (1971) houdt ervan de absurditeiten van het leven te tonen met een heftige ‘in your face’ attitude. haar werk wordt vooral gekenmerkt door karakterpersonages op zoek naar identiteit, communicatie en liefde. daarnaast laat ze het ook niet na zichzelf of andere beeldende kunstenaars ironisch te kijk te zetten. een lofzang voor meer plezier in de beeldende kunst. haar handschrift lijkt op het eerste zicht onbedacht en agressief, niet zelden vergezeld van seksuele connotaties. maar bij nader zicht is haar visueel vocabulaire gelaagd en complex. toch is ze steeds op zoek naar een esthetische ideaal waar compositie en kleur een belangrijke rol spelen. ze werkt sinde een paar jaar aan de serie ‘art attack’ waar ze met stift, verf en collage haar eigen cynische handtekening nalaat op advertenties uit kunsttijdschriften. te vergelijken met wat een graffitikunstenaar doet. zo wil ze commentaar geven op de consumptiedrang in de kunstwereld. stilistisch liggen haar roots in grafiek en comics, maar ze slaat een brug naar de beeldende kunst door de grenzen tussen 'kunst' en het 'illustratieve' op een conceptuele manier te onderzoeken. dit levert voor de kijker fijne ‘doordenkertjes’ op.